Trzy naukowczynie uzyskały stypendium ministra nauki i szkolnictwa wyższego dla wybitnych młodych naukowców
Naukowczynie z Politechniki Rzeszowskiej: dr Maryna Bulakh z Zakładu Informatyzacji i Robotyzacji Procesów Przemysłowych na Wydziale Mechaniczno-Technologicznym, dr inż. arch. Monika Szopińska-Mularz z Zakładu Projektowania Architektonicznego i Grafiki Inżynierskiej na Wydziale Budownictwa, Inżynierii Środowiska i Architektury oraz dr inż. Sabina Ziembowicz z Katedry Inżynierii i Chemii Środowiska na Wydziale Budownictwa, Inżynierii Środowiska i Architektury, uzyskały stypendium ministra nauki i szkolnictwa wyższego dla wybitnych młodych naukowców. Laureatki będą otrzymywać stypendium przez trzy lata.
Stypendia MNiSW
Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego nagradza młodych naukowców, którzy prowadzą innowacyjne badania naukowe o wysokiej jakości i posiadają imponujący dorobek naukowy o wysokim prestiżu i międzynarodowym zasięgu. W tegorocznej edycji konkursu laureatami stypendium zostało 230 osób, którzy zostali wyłonieni przez ekspertów zespołu doradczego. W tym gronie znalazło się trzy naukowczynie z naszej uczelni.
Stypendystki
Zainteresowania naukowe dr Maryny Bulakh obejmują zagadnienia związane z bezpieczeństwem, niezawodnością i efektywnością transportu kolejowego oraz lotniczego. Badania koncentrują się na projektowaniu i optymalizacji konstrukcji wagonów towarowych w celu zwiększenia ich ładowności, trwałości oraz ograniczenia zużycia energii. Istotnym obszarem działalności naukowej są również analiza ryzyka i niezawodności taboru, rozwój metod optymalizacji obsługi technicznej, badania nad nowoczesnymi materiałami i technologiami wytwarzania, a także diagnostyka i sterowanie silnikami turbośmigłowymi z wykorzystaniem narzędzi sztucznej inteligencji.
Dr inż. arch. Monika Szopińska-Mularz w swoich badaniach naukowych skupia się na tematyce adaptacji istniejących budynków na alternatywne funkcje, w tym agrokultury miejskiej oraz regeneracyjnego projektowania miast, z zastosowaniem zasad zrównoważonego rozwoju. Od 2016 r., najpierw w pracy doktorskiej na Uniwersytecie w Portsmouth w Wielkiej Brytanii, następnie w projekcie badawczym T.U.R.F. - The Urban Food Factory, bada możliwości adaptacji parkingów wielopoziomowych w miastach europejskich na farmy miejskie, gdzie produkcja żywności odbywa się metodą akwaponiczną. Praca ta skupia się na analizach urbanistycznych, architektonicznych oraz wywiadach z interesariuszami, które pozwalają na zaprojektowanie scenariuszy adaptacyjnych wybranych parkingów wielopoziomowych.
Zainteresowania naukowe dr inż. Sabiny Ziembowicz koncentrują się na problematyce występowania trudno rozkładalnych mikrozanieczyszczeń w środowisku, ze szczególnym uwzględnieniem mikroplastiku. Prowadzone przez nią badania obejmują analizę abiotycznych i biotycznych procesów przemian mikroplastiku zachodzących w środowisku oraz ocenę wpływu tych procesów na skuteczność usuwania mikroplastiku w technologiach uzdatniania wody i oczyszczania ścieków. Istotnym obszarem jej działalności badawczej jest również ocena toksyczności mikroplastiku oraz produktów jego degradacji wobec organizmów żywych, a także identyfikacja potencjalnych zagrożeń wynikających z ich obecności w środowisku.
